Secesja

Zainteresowanie wzbudzały utwory o cechach typowo impresjonistycznych. Takim wierszom nieraz załączano reprodukcje obrazów, które korespondowały z treścią. Wiersz „Melodie zmierzchu” L. Staffa, to Młoda Polska tatrzańska, która oderwała się od dekadencji jako uwielbienie przyrody. Stanowiło to pokazywanie jej piękna. Inne wiersze to: „Wspomnienie” i „W malinowym chruśniaku” B. Leśmiana. Wtedy też pisarze pisali wiersze odrywając się od stylu poprzedników. Był to czas secesji, gdzie dążono do zaobserwowania kwiatu, czerpania najgłębszych źródeł natury, pospolite myśli, niegodne poezji. Towarzyszyła temu makroskopia jako powiększanie do nienaturalnych rozmiarów. Wymaga mocnego zarysowania falistych linii. Tak samo w secesji przecież towarzyszyły takie tematy w malarstwie, dlatego w literaturze nie mogło tego zabraknąć, opisywanych ciepłych kolorów. Charakterystyczne były : asymetria, kapryśność i smukłość, zaś przedstawicielką tej poezji była Maria Pawlikowska – Jasnorzewska. Był to wielki rozkwit słowotwórstwa w owej dziedzinie.

2 Comments

  1. Ciekawy wpis, bede musiala sie powaznie zastanowic nad nowymi informacjami, ktorych sie z niej dowiedzialam. Zerkne na inne wpisy, jestem pewna, ze sa tak samo ciekawe.

  2. Ciesze sie ze znalazlam twoja stronke, teraz jestem tu stalym gosciem.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>